| Κοινότητα Ήχος & Maqam |
|
|
| Γράφει ο/η Web Master | |
| 12.06.04 | |
|
Η Ελληνική μουσική έχει ταυτότητα, έχει ύφος, έχει δομή και αυθορμητισμό. Πέρα από τον πόλεμο των μηνυμάτων, της προπαγάνδας και του καταναλωτικού κλίματος που έχει εισβάλει και στο χώρο της μουσικής, αρκετοί είναι οι άνθρωποι που αξιοποιούν τη νέα τεχνολογία και τα Μέσα γενικότερα με μέτρο. Χωρίς να χάνουν την ουσία, χωρίς να αφομοιώνονται στις ξένες επιρροές, τις αγκαλιάζουν και απλά δημιουργούν. Τραγούδια για την καρδιά του ανθρώπου, με μεράκι, με μελέτη και εγκαρτέρηση. Αρκετοί νέοι άνθρωποι καλλιεργούν την Ελληνική αυτή μουσική. Αυτό επιτυγχάνεται με την βοήθεια ωριμότερων μουσικών οι οποίοι για χρόνια και χωρίς καμιά στήριξη από την πολιτεία φύλαξαν καλά πολλούς μουσικούς θησαυρούς. Και αυτό χωρίς καμία προκατάληψη και φανατισμό προς κάποιο συγκεκριμένο είδος μουσικής. Αν για παράδειγμα η τζαζ είναι ένα νησί, ή ακόμη και η κλασσική μουσική είναι μια ήπειρος, η παραδοσιακή μουσική είναι ολόκληρη η Γης. Πολλοί την ονοματίζουν ethnic ή τουλάχιστον έτσι μας δείχνουν να μας την ονοματίζουμε. Αυτό όμως και πάλι δεν εμποδίζει την προσπάθεια και την αγάπη πολλών νέων. Και αναφέρουμε τους νέους γιατί στην εποχή μας σιγά σιγά αρχίζουν και σπάνε τα κατεστημένα και οι προκαταλήψεις. Δηλαδή τα must και τα in. Πολλοί νέοι μαθαίνουν βυζαντινή μουσική, πολλοί νέοι στρέφονται στα παραδοσιακά μας όργανα, πολλοί νέοι μελετούν την θεωρία ελληνικής μουσικής η οποία συνδυάζει μεσογειακές και ανατολίτικες φρασεολογίες. Το ελληνικό όμως πνεύμα που διαρκώς διακατέχει μεγάλη ενέργεια και ανησυχία, χωρίς να απολυτοποιεί την μουσική δραστηριότητα και χωρίς να παρασύρεται από τις ανατολικές και δυτικές επιρροές, αντίθετα, συνθέτει, καταγράφει και καλλιεργεί σε ανοικτές δομές όλα αυτά που πραγματώνονται στον τόπο του. Εν κατακλείδι, η Ελληνική Μουσική αποτελεί πλέον μια καθημερινή πραγματεία. Μπορεί η πολιτεία ακόμη να μην την έχει ενισχύσει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται. Αντιθέτως, η μελέτη παραδοσιακών οργάνων έχει προχωρήσει σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, η θεωρία και η ανάλυση της σημερινής μουσικής έχει σε μεγάλο βαθμό αναλύσει τα Maqam που ενσωματώνει αλλά και τα σημεία που τέμνονται με τους Αρχαίους Ελληνικούς Ήχους. Η Βυζαντινή μουσική επίσης, αποτελεί πλέον μια πολύ καλή και αναγνωρισμένη σπουδή η οποία είναι πλούτος και κληρονομιά για τον Ελληνισμό. Ο Χρίστος Τσιαμούλης, διδάσκει στο Μουσικό Πανεπιστήμιο Αθηνών το πλέον αναγνωρισμένο ελληνικό όργανο, τον ταμπουρά, αλλά και στο Ωδείο Αθηνών έχει κάνει μια προσπάθεια που γίνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Με το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Ήχος και Maqam» που στόχευσε και εισήγαγε ηγείται μαθημάτων παραδοσιακών οργάνων (νυκτών και πνευστών), μαθημάτων θεωρίας Ελληνικής μουσικής, με την στήριξη και άλλων δασκάλων όπως στο δημοτικό τραγούδι και τους παραδοσιακούς χορούς. Για όλη αυτό το μουσικό πανηγύρι θα προσπαθήσουμε να σας κρατάμε σε ενημέρωση, και συγκεκριμένα για τα μουσικά δρώμενα, για συνεργάτες και φίλους της παράδοσης καθώς και για το έργο τους, για δισκογραφικά έργα, και φυσικά για τα μαθήματα του «’Ήχος και Maqam». Καλή πλοήγηση…! |
|
| Τελευταία ανανέωση ( 11.01.07 ) |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|
