| Η παιδεία της Βυζαντινής Μουσικής |
|
|
| Γράφει ο/η Οδυσσέας | |
| 20.08.04 | |
|
Οι παλαιοί χαρακτήρισαν τη μουσική «είδησιν μέλους και των περί το μέλος συμβαινόντων». Το μέλος διακρίνεται σε: Α) φωνητικό (εφόσον εκτελείται με φωνή) και Β) οργανικό (εφόσον εκτελείται με μουσικά όργανα). Το φωνητικό μέλος συνδυασμένο με το λόγο (ποιητικό κείμενο), δίνει το άσμα, ή τραγούδι, το οποίο διακρίνεται σε: Α) θρησκευτικό άσμα (ψαλμοί, ύμνοι και τροπάρια) και Β) κοσμικό ή λαϊκό (δημοτικό) άσμα. Με τον όρο βυζαντινή μουσική (ή καλύτερα ελληνική μουσική) ονομάζουμε την κατά παράδοση μουσική τέχνη, ένα ιδιαίτερο και ολοκληρωμένο σύστημα απόδοσης και εξέτασης του μέλους (μελωδίας), σύμφωνα με ήχους, γένη και χρόες. Ονομάστηκε «βυζαντινή μουσική» επειδή άρχισε να αναπτύσσεται στο χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού. Η βυζαντινή μουσική έχει δικό της γραφικό σύστημα (σημειογραφία - παρασημαντική), το οποίο γνώρισε διαδοχικά στάδια εξέλιξης, ως τη σημερινή «αναλυτική» γραφή. Πηγή: «Θεωρία και Πράξη της Εκκλησιαστικής Μουσικής» Τόμος Α’, Γεώργιος Ν. Κωνσταντίνου, Αθήνα 2003 Βυζαντινή μουσική είναι κοινός όρος που χρησιμοποιείται προκειμένου να χαρακτηρίσει το μεσαιωνικό ιερό μέλος των χριστιανικών εκκλησιών που ακολούθησαν το ορθόδοξο λειτουργικό τυπικό. Είναι πιθανό στα αρχικά της στάδια να υπήρξε μία περαιτέρω ανάπτυξη της αρχαίας ελληνικής μουσικής αν και πλέον η βυζαντινή μουσική θεωρείται ως ανεξάρτητο μουσικό είδος, με συγκερασμό στοιχείων που προέρχονται από συριακές, εβραϊκές καθώς επίσης και ελληνικές πηγές. Οι αρχές της χρονολογούνται από ορισμένους μελετητές στον 4ο αιώνα μ.Χ, λίγο μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη από το Μέγα Κωνσταντίνο. Η βυζαντινή μουσική που διασώζεται είναι στο σύνολο της εκκλησιαστική, με
εξαίρεση κάποιους αυτοκρατορικούς ύμνους, που και αυτοί έχουν θρησκευτικά
στοιχεία. Το βυζαντινό άσμα ήταν μονωδικό, σε ελεύθερο ρυθμό, και προσπάθησε
συχνά να απεικονίσει μελωδικά την έννοια των λέξεων. Η γλώσσα που
χρησιμοποιήθηκε ήταν η ελληνική.
Ο βυζαντινός ύμνος, του οποίου υπήρξαν τρεις τύποι, ήταν η μέγιστη έκφανση αυτού
του μουσικού είδους. Πηγή Βικιπαίδεια |
|
| Τελευταία ανανέωση ( 17.11.06 ) |