Η Κυρά του Αιγαίου, γεννήθηκε το 1931 στη Νάξο. Κόρη του βιολιστή Μιχάλη Κονιτόπουλου «το μωρό» και της Μαρίας Φυρογένη. Από τα 11 παιδιά που θα κάνουν, θα επιζήσουν τα πέντε. Η Ειρήνη, ο Γιώργος, ο Κώστας, και αργότερα η Αγγελική και ο Βαγγέλης. Με την Ειρήνη μωρό,η οικογένεια θα ταξιδέψει στην Αθήνα (εδώ θα γεννηθεί και ο Γιώργος). Στην Κατοχή θα επιστρέψουν στο νησί. Θα δουλέψει ως οικοδόμος ο Μιχάλης αλλά παράλληλα θα διαπρέπει σε εκδηλώσεις με το βιολί του. Μετά την κατοχή αρχίζει και η ενασχόληση του Γιώργου με το βιολί.

Μετά την απελευθέρωσή, το ραδιόφωνο αρχίζει και αναζητά εκπροσώπους από κάθε μέρος της Ελλάδας παραδοσιακούς οργανοπαίχτες προκειμένου να παίζουν ζωντανά στις εκπομπές του. Έτσι σε μία ακρόαση του Σίμωνα Καρρά, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν Προιστάμενος του Τμήματος Παραδοσιακής Μουσικής της Ραδιοφωνίας, παρουσιάζεται και ο λαουτιέρης Δημήτρης Φυρογένης, θείος της Ειρήνης. Όταν μετά από λίγο καιρό ο Καρράς του ζητάει κάποιον να τον βοηθάει στο τραγούδι, εκείνος σκέφτεται την 20 χρονη ανηψία του Ειρήνη. Αρχικά κρυφά από τον πατέρα της εκείνη τραγουδάει στο «Σταθμό». Εκείνος στην αρχή αντιδρά, αλλά στη συνέχεια ενσωματώνεται στο συγκρότημα, το οποίο το 1955 – 1956μαζί με την Άννα Καραμπεσίνη, θα ηχογραφήσουν τέσσερα τραγούδια.

Την εποχή που ηχογραφεί τα πρώτα της τραγούδια παντρεύεται το Στέλιο Λεγάκη και αρχίζει να μεγαλώνει τα παιδιά της.

Ο άνθρωπος που θα δώσει νέα ώθηση στην Αθηναϊκή πια οικογένεια του Μιχάλη Κονιτόπουλου είναι ο Γιώργος, ο οποίος αντικαθιστά τον πατέρα του στο συγκρότημα του Φυρογένη.

Ο Γιώργος με βασική τραγούδιστρια την Ειρήνη, θα αρχίσει πια επαγγελματικά να δουλεύει για τη δισκογραφία

«| Η Ειρήνη είχε κάποια πλεονεκτήματα, που είχα την εντύπωση ότι αν ακουστούν θα εντυπωσιάσουν. Έχει έκταση στη φωνή η Ειρήνη και αναπνοή που μπορεί να σε σκάσει να περιμένεις για το πότε θα σταματήσει και εκείνη να συνεχίζει.» ...αναφέρει σε συνέντευξη του ο Γιώργος ο Κονιτόπουλος

Τις πρώτες κοινές τους εμφανίσεις θα τις πραγματοποιήσουν στα 1960 και θα κυκλοφορήσουν δύο μικρούς δίσκους 45 στροφών, με παραδοσιακά τραγούδια διασκευασμένα από το Γιώργο.

Και το 1963 θα ηχοηγραφήσουν τις μεγάλες επιτυχίες μέχρι σήμερα Αρμενάκι, Ελα να πάμε σ ένα μέρος, Στον Αρτεμώνα, τον Μαουκά, Με κοτσάκια φανερώνω.

`Εκτοτε, ολόκληρη η οικογένεια Κονιτόπουλου την έχει ως πρότυπο. Πωτοτραγούδησε σε Κέντρο το 1961 (Γαλάτσι). Ακολούθως και για πολλά χρόνια εμφανίστηκε στο Κέντρο «Μουράγιο».

Τα τελευταία χρόνια (από το 1984 -2008) εμφανιζόταν μαζί με την κόρη της Ελένη Λεγάκη στο κέντρο « Αρμενάκι».

Παράλληλα, εκτός από την Ελλάδα, έχει εμφανιστεί και στην Αμερική. Στους LP ατομικούς δίσκους της: «Νησιώτικα τραγούδια 1, 2, 3» (1967, 1968, 1968), «Τσάρκα με το τρεχαντήρι» (1970), «Νησιώτικη τσάρκα» (1973), «Τραγούδια του Αιγαίου» (1973), «Από λιμάνι σε λιμάνι» (1975), «Τα πελαγίσια» (1975), «Θαλασσινοί αντίλαλοι» (1977), «Θαλασσινά» (1982), «Μεγάλες επιτυχίες» (1982), «Χρυσός δίσκος» (1982), «9 μποφόρ» (1987), «Ανέφαλα θαλασσινά» (1993), «Νησιώτικα» (1994), κ.λπ. Μετέχει επίσης σε πολλούς άλλους δίσκους: «Ντιρλαντά» (1971), «2ο Ταξίδι στην Ελλάδα» (1975), «Τραγούδια απ τα νησιά μας» (1975), «Ντάρι-ντάρι, νησιώτικο γλέντι» (1991), «Τα ωραιότερα νησιώτικα τραγούδια» (1992), κ.λπ.